سفر حج بعداز غزوه تبوک

 

رسول‌ خدا صلی الله علیه و آله وسلم

 

 بعد از برگشتن‌ از غزوه‌ تبوك‌

 

 در اين ‌انديشه‌ بودند كه‌ به‌ سفر حج‌ بروند

 

 ليكن‌ به‌ ياد آوردند كه‌ مشركان‌ در اين‌ سال

 

‌ هم ‌به‌ عادت‌ سالهاي‌ قبل

در خانه‌ كعبه‌ برهنه‌ طواف‌ مي‌كنند

 

 پس‌ از اين‌ كه‌ با آنان ‌يكجا باشند

 

 احساس‌ كراهت‌ كردند

 

 از اين‌رو در آن‌ سال‌

 

حضرت ابوبكر صديق‌ رضی الله عنه

 

 را امير حج‌ تعيين‌ كردند

 

 تا مناسك‌ حج‌ را به‌ مردم‌ اقامه‌ كند

 

و چون‌ حضرت ابوبكر رضی الله عنه عازم ‌شد

 

 آن‌ حضرت صلّی الله علیه و آله و سلّم  به‌دنبال‌ وي

 ده‌ آيه‌ اول‌  سوره‌ توبه «برائه»

 

را با حضرت  علي‌ رضی الله عنه فرستادند

 

تا اين‌ آيات‌ را به‌ مردم‌ مكه‌ و به‌ كافه‌ مردم‌

 

 در مناسك‌ حج‌ ابلاغ‌ نمايد

 

 و پيمانهاي ‌مشركان‌ را

 

 بعد از آن‌كه‌ پيمان‌شكني‌ از سويشان‌ بسيار شده‌ بود

 

 به‌سوي‌ آنان‌ افگنده‌ و ملغي‌ اعلام‌ كند

 

حضرت علي رضی الله عنه

 

مردم‌ را در مناسك‌ اين‌ گونه‌ ندا مي‌كرد:

 

اي‌ مردم‌!

 

جز انسان‌ مؤمن‌، كسي‌ ديگر به‌ بهشت‌ داخل‌ نمي‌شود.

 

بعد از اين‌، هيچ‌ كس‌ نبايد در خانه‌ كعبه‌ برهنه‌ طواف‌ كند.

 

بعد از گذشت‌ اين‌ سال‌

 

 ديگر مسلمان‌ و كافر نبايد با هم‌ در بيت‌الحرام‌ گرد آيند.

 

هر كس‌ كه‌ ميان‌ او و رسول‌ خدا صلی الله علیه و آله وسلم

 

پيماني‌ است‌، پيمانش‌ تا به‌ پايان‌ رسيدن

 

‌مدتش‌ داراي‌ اعتبار است‌

 

و هر كس‌ كه‌ با ايشان‌ پيماني‌ ندارد

 

 بداند كه‌ مهلت‌ وي‌ فقط چهار ماه‌ است‌ و بس».

 

حدیثی در مورد آفریدن مخلوق

 

ابوزرعه می گوید :

 

با ابوهریره رضی الله عنه وارد منزلی در مدینه شدیم

 

 و او دربالای خانه فردی رادیدکه درحال کشیدن تصویری بود .

 

 گفت از پیامبر ( ص ) شنیدم که فرمودند :

 

 خداوند متعال می فرماید :

 

 چه کسی ستم کار تر از کسی است

 

که می رود و مخلوقی همچون مخلوقات من می آفریند ؟

 

پس اگر راست می گویند

 

بیایند دانه ای همچون گندم بیافرینند

 

و یا بیایند مورچه ای بیافرینند .

 

سوره عبس

 

سوره عبس

 

اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با ذكر «عبوست‌» كه‌

 

از اوصاف‌ عادتي ‌و جبلي‌ بشر است‌ و بر انسان‌ در هنگام‌

 

اشتغال‌ آن‌ به‌ كاري‌ مهم‌ چيره‌ مي‌شود،

 

«عبس‌» ناميده‌ شد.

 

شان نزول این سوره 

 

مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ سوره‌ كريمه‌ گفته‌اند:

 

 اين‌ سوره‌ در شأن‌ عبدالله بن‌ام‌مكتوم‌ رضی الله عنه

 

 پسر دايي‌ (خالو) خديجه‌ رضي‌الله عنها نازل‌ شد.

 

جريان‌ اين‌گونه‌ بود كه‌ عبدالله بن‌ام‌مكتوم‌ رضی الله عنه

 

 نابينا درحالي‌ نزد رسول‌ خدا‌‌ صلّی الله علیه و آله و سلّم آمد

 

 كه‌ جمعي‌ از سران‌ قريش‌ ـ عتبه‌ و شيبه‌ دو فرزند ربيعه‌

 

 ابوجهل‌بن‌ هشام‌، عباس‌بن‌عبدالمطلب‌، اميه‌بن‌خلف‌ و

 

وليدبن‌ مغيره‌ نزد ايشان‌ بودند و آن‌

 

حضرت‌ صلّی الله علیه و سلّم به‌سوي‌ اسلام‌

 

دعوتشان‌ مي‌كردند بدان‌ اميد كه‌ با مسلمان ‌شدنشان

 

 ‌ديگران‌ نيز مسلمان‌ شوند.

 

 در اين‌ اثنا عبدالله بن‌ام‌مكتوم‌ رضی الله عنه گفت:

 

يا رسول‌الله! بر من‌ بخوانيد و مرا از آنچه‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌

 

 به‌ شما تعليم‌ داده‌ است‌، تعليم‌ دهيد

 

 و اين‌ سخن‌ خويش‌ را در حالي‌ تكرار مي‌كرد كه‌ نمي‌دانست‌

 

 رسول‌ خدا‌‌ صلّی الله علیه و آله و سلّم

 

به‌دعوت‌ سران‌ قريش‌ مشغولند.

 

 پس‌ آن‌ حضرت‌ صلّی الله علیه و سلّم اين‌ امر را

 

 كه‌ او سخنشان‌ را قطع‌ مي‌كند، ناخوش‌ داشته‌

 

چهره‌ در هم‌ كشيدند و از وي‌ رو برگردانيدند.

 

 همان ‌بود كه‌ اين‌ سوره‌ نازل‌ شد.

 

بعد از آن‌ رسول‌ خدا‌‌ صلّی الله علیه و آله و سلّم

 

 ابن‌ام‌مكتوم‌ را گرامي ‌مي‌داشتند و چون‌ او را مي‌ديدند

 

مي‌گفتند: «مرحبا بمن‌ عاتبني‌ فيه‌ ربي:

 

 خوش ‌آمد كسي‌ كه‌ پروردگارم‌ مرا به‌خاطر وي‌ عتاب‌ كرد».

 

آن‌گاه‌ به‌ او مي‌گفتند: «آيا هيچ‌ كار و نيازي‌ داري‌؟»

 

يعني‌ من‌ آماده‌ هستم‌ كه‌ به‌ كار و نياز تو بپردازم‌.

 

و آن‌ حضرت‌ صلّی الله علیه و سلّم دو بار او را به‌عنوان

 

‌ والي‌ (استاندار) مدينه‌ جانشين‌ خويش‌ ساختند

 

 هنگامي‌ كه‌ به‌ غزوات‌ مي‌رفتند.

 

روايت‌ شده ‌است‌ كه‌

 

رسول‌ خدا‌‌ صلّی الله علیه و آله و سلّم بعد از نزول‌ اين‌ سوره

نه‌ هرگز بر روي‌ فقيري‌ چهره‌ در هم‌ كشيدند

 

و نه‌ خود را به‌ پرداختن‌ به‌ امور توانگري‌ مشغول‌ ساختند.

 

حسن زن نسبت به خدا

 

ابو مسلم از ابو هریره رضی الله عنه روایت می کند که

 

پیامبر ( ص ) فرمودند :

 

هرگاه بنده ام یک وجب رو به من بیاید

 

من یک زراع رو به او می روم

 

 و هرگاه یک ذراع رو  به من بیاید

 

یک باع رو به او می روم

 

و هرگاه یک باع رو به من بیاید

 

 من سریعتر ( بیشتر ) از وی رو به او می روم.

 

اهمیت ذکر خدا

 

از ابوهریره رضی الله عنه روایت شده است که

 

پیامبر ( ص ) فرمودند :

 

 خداوند مامورانی ( فرشتگانی ) دارد که در  زمین

 

 می گردند و اهل ذکر را جستجو می کنند .

 

پس هرگاه گروهی را دیدند که خدا را یاد می کنند

 

 یکدیگر را صدا می زنند و می گویند :

 

 بیائید آن چه خواستید این جاست .

 

پیامبر ( ص ) سپس  فرمودند :

 

آنگاه فرشتگان اطرافشان را می گیرند

 

 و با بال هایشان آن ها را تا آسمان محافظت می کنند .

 

برخورد با شیطان

 

روزی صحابه از پیامبر اسلام ( ص ) سئوال می کنند که

 

 یا رسول الله :

 

هرگاه که خطایی بخواهد از ما سر بزند

 

مقصر اصلی شیطان است

 

 آیا بهترین کار این است که در این لحظات

 

به شیطان لعنت بفرستیم ؟

 

رسول خدا( ص ) در جواب فرمودند:

 

خیر با این کار شیطان احساس غرور می کند

 

چون احساس برتری می کند.

 

در این لحظات بگوئید بسم الله ارحمن الرحیم .

 

شیطان با شنیدن نام خدا احساس حقارت می کند

 

 و نمی تواند به شما ظفر ببرد .