تفسر آیه شریفه 19 از سوره مبارکه بقره
تفسر آیه شریفه 19 از سوره مبارکه بقره
أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ
يَجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ
واللّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ
مفسران در بيان سبب نزول اين آيه كريمه روايت كردهاند: دو تن از منافقانمدينه از نزد رسول اكرم صلّی الله علیه و آله و سلّم گريخته جهت پيوستن به مشركان به سوي مكهميشتافتند، در ميان راه، باراني سخت كه خداوند متعال در اين آيه از آن يادكرده است، آنان را فراگرفت، پس هرگاه صاعقه فرود ميآمد، آنان از بيم آن كهمبادا هلاكشان گرداند، انگشتان خود را به گوشهاي خويش فرو ميبردند و چونبرق ميدرخشيد، در روشني آن اندك راهي ميرفتند، در غير آن در جاي خودميخكوب باقي ميماندند. و چون در اين ظلمات سخت گرفتار شدند، گفتند: ايكاش اين ظلمت شب به پايان رسد كه يكبار ديگر نزد محمدصلّی الله علیه و آله و سلّم رفته دستهايمانرا در دستان ايشان بگذاريم و با ايشان صادقانه بيعت نماييم! و اين چنين نيز شد زيرا آن دو، از آن شب پرحادثه رهيده به مدينه برگشتند و اسلامي راستينآوردند. پس خداوند جلّ جلاله آن دو تن را براي منافقاني كه در مدينه بودند، مثليگردانيد.
این وبلاگ به همه ی کسانی تعلق دارد که دریچه قلب خود را به سوی احدیت گشوده